หมวดสุภาษิตคำพังเพย (ตอนที่ 5)

  • Home sweet home. = บ้านแสนหวาน (สำหรับของแต่ละคน)
  • Home is where the heart is. = บ้านคือสถานที่ที่หัวใจสิงสถิตย์อยู่ (คือคนเรารักบ้านของตนเอง)  
  • Experience is the best teacher. = ประสบการณ์เป็นครูที่ดีที่สุด  
  • In doing we learn. = คนเราเรียนรู้โดยการลงมือปฏิบัติ  
  • Every medal has two sides. = เหรียญทุกอันมี 2 ด้าน (คือสิ่งต่างๆ มีทั้งด้านบวกและลบ)
  • Experience without learning is better than learning without experience. = ประสบการณ์โดยปราศจากการเรียนรู้ ดีกว่าการเรียนรู้โดยไม่มีประสบการณ์ (หมายถึง คนเรามีประสบการณ์จากการทำงาน โดยไม่ต้องเรียน ดีกว่าเรียนมาแล้วแต่ไม่ลงมือทำ)
  • The higher you climb, the harder you fall. = ยิ่งปีนขึ้นไปสูง ก็ยิ่งตกลงมาเสียงดัง (หมายถึงคนเรายิ่งอยู่ในตำแหน่ง-ฐานะสูง เมื่อพลาดแล้วมักเจ็บ-เสียหาย-มากกว่าคนธรรมดา)   
  • Waste not, want not. = ไม่ใช้ฟุ่มเฟือย ก็ไม่ต้องการอะไร (หมายถึงถ้ารู้จักประหยัด ก็มักไม่ขาดแคลน)
  • The higher the monkey climbs, the more it shows its tail. = ยิ่งลิงปีนขึ้นไปสูง หางก็ยิ่งโผล่ออกมามาก (หมายถึงคนที่ไม่มีความสามารถ แต่ได้ตำแหน่งสูงๆ มักแสดงความผิดพลาดออกมาให้เห็นเรื่อยๆ)
  • He who rides on a tiger can never dismount. = คนขี่หลังเสือแล้วลงยาก (คือคนมีตำแหน่งใหญ่โตแล้วก้าวลงยาก เพราะกลัวเสียอำนาจ หรือความชั่วของตนจะถูกเปิดเผย)
  • He who makes no mistakes makes nothing. = คนที่ไม่ทำผิดคือคนที่ไม่ทำอะไรเลย  
  • He who hesitates is lost. = คนที่มัวแต่รีรอ ลังเล มักจะพ่ายแพ้
  • He who travels far knows much. = คนเดินทางไกลมักรู้อะไรมาก (จากประสบการณ์ที่ประสบพบเจอระหว่างทาง)   
  • Travel broadens the mind. = การเดินทางทำให้จิตใจ (โลกทัศน์) กว้างขึ้น
  • Dead men tell no tales. = คนตายแล้วพูดไม่ได้  
  • Dying men speak true. = คนที่ใกล้จะตายมักพูดความจริง
  • Two heads are better than one. = สองหัวดีกว่าหัวเดียว (คือปรึกษาหารือกันดีกว่าคิดคนเดียว)