บทสนทนาเกี่ยวกับการขอความช่วยเหลือ

การขอความช่วยเหลือ

  • Can you give (หรือ lend) me a hand? (คุณช่วยผมหน่อยได้ไหม)

  • I need some help? (ผมต้องการความช่วยเหลือ)

  • Can you help me? (ช่วยผมหน่อยได้ไหม)

  • Is it possible for you to help me? (เป็นไปได้ไหมที่คุณจะช่วยผม)

  • Excuse me, could you do me a favor? หรือ Could I ask you a favor? (ขอโทษ คุณช่วยผมหน่อยได้ไหม)

กล่าวขอบคุณเมื่อได้รับความช่วยเหลือ

  • Thank you for your help. (ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือครับ)

  • Thanks. I really appreciate that. (ขอบคุณ ผมซาบซึ้งใจจริงๆ)

  • That’s a big help. Thanks a lot. (นั่นช่วยผมได้มากเลย ขอบคุณมากๆ)

  • That’s very nice of you, thank you so much. (คุณช่างดีมากเลย ขอบคุณมาก)

เมื่อมีคนเสนอตัวจะช่วยเรา แต่เราไม่ต้องการ ควรพูดปฏิเสธดังนี้

  • Thanks a lot, but I’m OK with it. (ขอบคุณมาก แต่ผมทำเองได้ครับ)

  • I don’t want to trouble you. (ผมไม่อยากรบกวนคุณ)

  • Thank you, but I can do it myself. (ขอบคุณ แต่ผมทำเองได้ครับ)

  • No problem. I can help myself. (ไม่เป็นไรหรอก ผมช่วยตัวเองได้)

  • It’s all right. Thanks anyway. (ไม่เป็นไรครับ อย่างไรก็ต้องขอขอบคุณ)

  • That’s very kind of you, but I can manage it by myself. (คุณช่างใจดีจริง แต่ผมจัดการได้ด้วยตัวเองครับ)

ตัวอย่างบทสนทนา

A        :         May I help you? (ให้ผมช่วยเอาไหม)

B        :         I’m all right. Thank you. (ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ)

A        :          Are you sure? It seems like you really need a hand. (คุณแน่ใจนะ ดูเหมือนว่าคุณต้องการความช่วยเหลือจริงๆนะครับ)

B        :         Actually, I’m expecting my friend. He should be here in any minute. (จริงๆแล้วผมกำลังรอเพื่อนอยู่นะ เขาควรจะมาถึงในไม่กี่นาทีนี้แล้ว)

A        :         OK, then. (ดีแล้วครับถ้าเป็นอย่างนั้น)

B        :         Thanks for asking. It’s very nice of you. (ขอบคุณมากที่ถาม (จะช่วย) นะ คุณมีน้ำใจมากเลย)