หมวดสุภาษิตคำพังเพย (ตอนที่ 15)

  • A good book is the best of friends, the same today and forever. = หนังสือคือเพื่อนที่ดีที่สุด เพราะยังคงเหมือนเดิมทั้งวันนี้และตลอดไป

  • Cheerfulness smooths the road of life. = ความร่าเริงแจ่มใสทำให้วิถีชีวิตราบรื่น

  • Circumstances are the rulers of the weak, instrument of the wise. = เหตุการณ์แวดล้อมคือตัวครอบงำคนอ่อนแอ แต่เป็นเครื่องมือของคนฉลาด

  • A load that is cheerfully borne becomes light. = ภาระใดๆ หากแบกไว้ด้วยความเต็มใจ ก็จะกลายเป็นของเบาลงได้

  • A light heart lives long. = ผู้ที่ใจสบายจะมีชีวิตยืนนาน

  • Knowledge advances by steps not by leaps. = ความรู้จะก้าวหน้าไปเป็นขั้นตอน มิใช่กระโดดข้ามขั้น

  • You can never be wise unless you love reading. = ท่านจะไม่มีวันฉลาด นอกเสียจากท่านจะรักการอ่านหนังสือ

  • Never trust a friend who deserts at a pinch. = อย่าไว้ใจเพื่อนที่ทอดทิ้งเราในยามทุกข์ยาก (pinch = ความลำบาก, ความทุกข์ยาก)

  • Good to forgive, best to forget. = เป็นการดีที่จะยกโทษให้ผู้อื่น แต่ที่ดีที่สุดคือ ลืมมันเสีย

  • He, who is afraid of asking, is ashamed of learning. = ผู้ที่กลัวที่จะถาม เป็นผู้ที่อายที่จะเรียนรู้

  • Happy is the man who has been able to understand the causes of things. = คนผู้ซึ่งสามารถเข้าใจในต้นเหตุของสิ่งต่างๆได้ เป็นผู้ที่มีความสุข

  • Good temper is like a sunny day, it sheds its brightness everywhere. = อารมณ์ดีก็เปรียบเหมือนวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส มันสาดส่องความสดใสในทุกแห่งหน

  • Adversity reveals genius ; fortune conceals it. = ความทุกข์ยากจะทำให้ความอัจฉริยะปรากฎ แต่โชคลาภจะปิดบังมันไว้

  • A fool thinks he is wise, but a wise man knows himself to be a fool. = คนโง่มักคิดว่าตนฉลาด ส่วนคนฉลาดมักคิดว่าตนโง่ หมายความว่าคนโง่นึกว่าตนฉลาด จึงประมาทไม่แสวงหาความรู้เพิ่มเติม ส่วนคนฉลาดมักคิดว่าตนโง่ จึงไม่ประมาท แสวงหาความรู้อยู่เสมอ

  • A life without a friend is a life without a sun. = ชีวิตที่ปราศจากมิตร คือชีวิตที่หงอยเหงาไม่สดชื่น