บทสนทนาเกี่ยวกับ Travelling in the city (เดินทางในเมือง)

(Aและ B เป็นเพื่อนกันและเดินทางเข้าไปเที่ยวในเมืองส่วน Cและ Dเป็นชาวเมืองนั้น)

A: Are we in the central part of the city?(ตอนนี้เรากำลังอยู่ใจกลางเมืองใช่ไหม)

B: Yes, the heart of the city. (ใช่ครับ กลางเมืองเลย)

A: We’ll have a good look round. (พวกเราควรจะเดินเที่ยวให้ทั่วเลยนะผมว่า)

B: We had better.  It’s quite a lot of money getting here. (ผมเห็นด้วย เราเสียค่ารถไปเยอะกว่าจะมาถึงที่นี่)

A: True.  Shall we try the subway train? (ถูกแล้ว เราลองไปนั่งรถไฟใต้ดินดีกว่า)

B: I prefer a walk first. (ผมอยากจะเดินเล่นก่อน)

A: All right.  That is the main road.  Let’s get there. (ตกลง ถนนใหญ่อยู่นั่น เราไปตรงนั้นกันเถอะ)

B: Wait for the green light.  No hurry. (รอไฟเขียวก่อน ไม่ต้องรีบหรอก)

A: We can cross the street now.  This is a zebra crossing.(เราข้ามถนนได้แล้วตอนนี้ นี่ไงทางม้าลาย)ฉ

B: What is that statue (สเทท-ชิว), I wonder. (นั่นรูปปั้นใครนะ ผมสงสัยจัง)

A: Who know!  I’ll ask someone if you like. (ใครจะไปรู้ล่ะ ผมจะถามเค้านะถ้าคุณอยากรู้)

B: Don’t bother.  Better ask someone how we can get to the City Hall.(ไม่ต้องห่วงหรอก เราน่าจะถามทางไปศาลากลางดีกว่า)

A: Excuse me, how can we get to the City Hall, please? (ขอโทษครับ พวกเราจะไปศาลากลางได้ยังไงครับ)

C: Turn right, cross the street, then turn left. (เลี้ยวขวา ข้ามถนน แล้วเลี้ยวซ้ายอีกที)

A: Thank you very much.  Is the post office far from the City Hall? (ขอบคุณมากนะ แล้วไปรษณีย์อยู่ไกลจากศาลากลางมากไหม)

C: No, it’s only a few minutes’ walk. (ไม่หรอกครับ เดินไปแค่สองสามนาทีเอง)

A: Many thanks indeed.  We’ll see the City Hall first, then. (ขอบคุณมากเลย งั้นเราจะไปศาลากลางก่อน)

B: I agree.  How about you leading the way, now that you know how to get there? (ตกลง งั้นให้คุณนำทางเป็นไง เพราะคุณรู้ว่าจะไปยังไงแล้วนี่)

A: Oh, no!  I’m sure we’ll have to ask somebody again after we turn right and cross the street. (โอ้ ไม่หรอก ผมเชื่อว่าเราคงต้องถามเค้าอีกหลังจากเราเลี้ยวขวาและข้ามถนนแล้ว)

B: Are you sure we don’t need to take a taxi? (คุณมั่นใจหรือว่าเราไม่ต้องไปแท็กซี่)

A: I’m sure.  Follow me. (มั่นใจครับ ตามผมมาได้เลย)

B: Look at that building.  It must be the City Hall. (ดูตึกสูงนั่นซิ มันต้องเป็นศาลากลางแน่เลย)

A: How do you know it is? (คุณรู้ได้ไงว่าเป็นศาลากลาง)

B: It’s so tall. (ก็มันสูงมากเลยนี่)

A: A city hall needs not be a skyscraper. (ศาลากลางไม่จำเป็นต้องเป็นตึกระฟ้าหรอก)

B: All right, leader.  Which way shall we go now? (ตกลงนะพ่อมัคคุเทศก์ แล้วเราจะไปทางไหนกันดีตอนนี้)

A: Excuse me, sir.  Are we going the right way to the City Hall? (ขอโทษครับ ทางนี้ไปศาลากลางใช่ไหมครับ)

D: You are.  Cross the street and turn left.  You’ll see a very tall building in front of you; that’s the City Hall. (ใช่แล้ว ข้ามถนนแล้วเลี้ยวซ้าย คุณจะเห็นอาคารสูงมากเลยอยู่ข้างหน้าคุณ นั่นละศาลากลางละ)

A: Thank you very much, sir. (ขอบคุณมากครับที่ช่วยบอกทางให้)

B: I told you it was a very tall building. OK. Lead on. (ผมบอกแล้วมั๊ยล่ะว่าต้องเป็นตึกสูงนั่น ตกลง คุณนำผมไปซิ)