บทสนทนาเกี่ยวกับ Traveling by train (เดินทางโดยรถไฟ)

(A และ B เป็นผู้โดยสาร พบกันบนรถไฟที่ออกจากกรุงเทพฯ)

A: Excuse me, but is this seat taken? (ขอโทษครับ เก้าอี้นี้มีคนนั่งหรือยัง)

B: No, it is not.  You may sit down if you want to. (ไม่มีครับ คุณจะนั่งก็ได้ครับถ้าต้องการ)

A: How far are you traveling (going)? (คุณจะเดินทางไปไกลถึงไหนน่ะ)

B: I am going as far as Lampang. (ผมกำลังไปลำปางครับ)

A: Are you on a business trip? (คุณเดินทางไปเรื่องธุกิจหรือครับ)

B: Yes, I have a business meeting in Lampang.  Afterward, I plan to visit Chiang Mai for sightseeing. (ใช่แล้ว ผมต้องไปประชุมธุรกิจที่ลำปาง หลังจากนั้น ผมมีแผนจะไปเยือนเชียงใหม่เพื่อทัศนาจร)

A: I myself am going to Chiang Mai to visit my friend there.  Have we passed Saraburi yet? (ผมเองก็กำลังไปเชียงใหม่เพื่อเยี่ยมเพื่อน เอ้อ แต่เราผ่านสระบุรีหรือยังนะ)

B: I don’t think so. (ผมคิดว่ายังนะ)

A: How many stops are there before we reach Saraburi? (มีอีกกี่สถานีก่อนเราจะไปถึงสระบุรี)

B: It is two stops from here.  This is an express train, you know, so it does not stop at small stations. (อีกสองสถานีนับจากที่นี่ นี่เป็นรถด่วนนะ คุณคงรู้ ดังนั้นมันจะไม่จอดที่สถานีเล็กๆ)

A: Do you know when we will (shall) arrive in Lampang? (คุณรู้ไหมว่าเราจะไปถึงลำปางกี่โมง)

B: According to the timetable, we should arrive there at 4 p.m. (ดูจากตารางเวลานะ เราควรจะไปถึงตอนสี่โมงเย็น)

A: Do you think the train will arrive on time? (คุณคิดว่ารถไฟจะตรงเวลาไหม)

B: I’m sure it will. (ผมมั่นใจว่าตรงนะ)

A: Does this train have a dining car? (รถคันนี้มีตู้เสบียงหรือเปล่าครับ)

B: Yes, I think so.  Shall we go for lunch together now? (ผมคิดว่ามีนะ)

A: Can we see beautiful scenery along the way from the train window? (เราจะมองเห็นทิวทัศน์สวยๆตามข้างทางจากหน้าต่างรถไฟหรือเปล่า)

B: Of course, we can, particularly during the winter like this time of the year. (เห็นแน่ครับ โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาวเช่นช่วงนี้ของปี)

A: Is this your first trip to Lampang? (นี่เป็นการเดินทางครั้งแรกไปลำปางของคุณหรือเปล่า)

B: No, I have been to Lampang several times, but I have never visited Chiang Mai. (ไม่ใช่หรอก ผมเคยไปลำปางมาหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่เคยไปเที่ยงเชียงใหม่เลย)

A: I believe you’ll enjoy yourself in Chiang Mai.  The weather is very nice there now. (ผมเชื่อว่าคุณคงสนุกตอนอยู่เชียงใหม่ อากาศดีมากเลยที่นั่นตอนนี้)

B: I hope so. I’ll be there after I’ve completed my business in Lampang. (ผมก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น ผมจะไปเชียงใหม่หลังจากผมเสร็จเรื่องธุรกิจที่ลำปาง)